Eindelijk een eerste bericht

We zijn er dan wel al bijna 2 weken maar eindelijk slaag ik erin te beginnen met deze nieuwe blog. Geniet er alvast van ...

Na een lange reis met onderweg hopen wachten in luchthavens, en kapotte ritssluiting in Barcelona waardoor ik me wel moreel verplicht voelde een nieuwe broek te kopen, kwam ik eindelijk in Cartagena aan.

In de namiddag zijn we de stad ingegaan en daar heb ik me direct al aan de lekkerste garnalencocktail te goed gedaan, daar ga ik er zeker nog van eten ... een beker van meer dan een halve liter voor 10 euro ...hmmmmmm

De volgende dag zijn we dan met een wagen 4 uur verder landinwaarts naar Magangué gereden tot bij de grootouders. Dit is een stadje waar op zich niet veel te beleven is behoudens dan wat rondlopen. De eerste avond op de markt iets gaan eten een een lekker fruitsapje erbij en de volgende dag was het al volledig prijs. Aan de lopende band de pot op en puur water schijten.

Kort erna begon ook het overgeven en toen wist ik hoever het was dus maar naar de dokter.

Dit betekende echter dat de dorpspraktijk met 50 wachtenden voor u, dus grootmoeder gelobbied om mij voor te laten terwijl ik nog eens op wc zat en aan het overgeven was. De dokter heeft me direct naar achter gestuurd en aan het infuus gelegd waar ik 3 baxters toegedoend kreeg. De dag erop nog wat onderzoeken en antibiotica slikken voor 3 dagen en ook dat was weer een aparte belevenis die tot het verleden behoort.

Verder zijn we naar de boten van de grootvader gaan kijken en dat bleken transportpontons die door een boot worden voortgeduwd. Best leuk op zien.

Ook zijn we naar de fincas van de grootvader geweest en dat was ook wel erg leuk. Eerst met de jeep door een hoop veldwegen en dan twee kleine boerderijtjes met een hoop land errond met koeien. Ik ben er met Dalys wat gaan paardrijden best leuk ... en eens een keer paardrijden zonder afgezet te worden dat ge zwaar moet betalen om dan blijkt 5 minuten op een paard te zitten...

De voorlaatse dag zijn we dan met een onkel met de wagen eerst de boot op gegaan en dan naar Mompos gereden. Dat een oude nog vrij autentieke coloniale stad die vandaag economisch niets meer betekent maar vroeger een doorvoerhaven was van alles wat landinwaarts ging. Best mooi en gezellig.

Uiteindelijk na 5 dagen zijn we dan naar Santa Marta gegaan waar we met Dalys oudste zus hadden afgesproken. Dit is een kuststad 4 uur noordelijk van Cartagena. Daar zijn we dan samen eerst gaan Chinees eten en dan de shopping centers ingedoken. Leuk met de 2 zussen op stap want de schoonbroer bleef rusten in het hotel nadat hij net was geopereerd.

´s Avonds dan in een restaurantje een lekker Casuela de Mariscos gegeten.

Volgende dag stond dan de trip naar Venuzuela op het programma en dus al vroeg de bus op richting Venezolaanse grens. Daar na ongeveer 5 uur aangekomen bleek ineens dat Colombianen sinds kort een visum nodig hebben voor Venuzuela en dat had Dalys natuurlijk niet en dus maar rechtsomkeer gemaakt terug naar Santa Marta nog eens 5 uur. Een visum aanvragen bleek ook niet mogelijk gezien dit gemiddeld een maand duurt.

Daar terug aangekomen zijn we dan gaan rusten in Taganga een mooi en rustiek vissersdorpje naast Santa Marta. Weg van alle drukte met een leuk strand en goede Caiperiña. De eerste dag ben ik gaan duiken en dat viel goed mee. Er was eingelijk redelijk voor te zien. Wel natuurlijk geen grote beesten als haaien of zo maar best genoeg.

De tweede dag gewoon aan het strand gerelaxed. Elke dag natuurlijk me tegoed gedaan aan of een casuela de mariscos of een garnalen cocktail.

Vandaag de derde dag dan terug naar Cartagena gereden met de bus waar we na een kleine 5 uur zijn aangekomen. Vanavond hier nog eens op stap en dan morgen op naar Barranquilla want blijkbaar komt een of andere rijke onkel (verantwoordelijk voor alles import van sterke dranken als Jonny Walker ... hier in Colombia) die daar woont ons oppikken en dan gaan we naar zijn buitenverblijf op een eilandje voor de kust in Barranquilla. Klinkt alvast veelbelovend niet ... ??

Zo dat was het voor de eerste lang versie uit Colombia.

Groetjes van Geert en Dalys.