martes, 31 de julio de 2007

Laatse dag Bucaramanga en Verjaardag in Cartagena

De voorlaatste dag zijn we in Bucaramanga een stad hier bekend om haar schoenenindustrie gaan schoenen shoppen. We kwamen terecht enkele straten met meer dan 100 schoenwinkels en hebben daar van 11 tot 17 uur rondgelopen en onderweg voor mij 3 en voor Dalys 4 paar gekocht.

De ochtend voordat we naar Cartagena zouden vliegen zijn we nog even Giron, een dorpje vlakbij Bucaramanga gaan bezoeken. Dit is net als Barichara een autentiek dorpje dat in de tijd is blijven stilstaan. Dus weer leuk om rustig in rond te wandelen.


Daarna met het vliegtuig naar Cartagena en daar aangekomen opnieuw op stap maar deze keer met Dalys en twee zussen, waarvan één met lief. Dus nog maar eens een fles rum leeggemaakt en mijn dansschoenen laten werken tot een uur of 3.

Zondag dan maar rustig doorgebracht en in de namiddag met José, Dalys´broer naar een match van Real Cartagena gaan kijken. Real is een ploeg die in de middenmoot van de eerste klasse speelt en moest tegen de nummer 1 van het moment. Natuurlijk gingen we ruim vroeg genoeg naar het stadium om daar de tickets en shirts te kopen.Vervolgens in het stadium in de brandende zon nog anderhalf uur wachten tot de match begon en ondertussen water en bier drinken om al het zweet te compenseren. Zoals je hieronder kan zien kwam het gekochte tshirt direct meer dan goed van pas. Uiteindeljk begon de match met een leuke ambiance er volgde dan een redelijke match met een climax in de laatste seconde van de tweede helft toen Real scoorde en dus met 1 - 0 won.

´s Avonds zijn we dan naar een artisanale markt geweest waar we een aantal schalen kochten voor casuela de mariscos in te eten en een grote hangmat voor 2 personen. Hoe we het allemaal thuis gaan krijgen zullen we nog moeten zien.

Maandag was dan een rustige dag waarbij eerst nog een bril voor Dalys zijn gaan kopen (voor mezelf had ik vorige week al een bril/zonnebril op sterkte met glazen die zich aan de zon aanpassen gekocht voor 160 euro). ´s Avonds was er dan verjaardagsfeestje voor mij in het huis waar enkele vrienden waren uitgenodigd samen met de rest van de familie. Tijdens het aperitieven en de hapjes verscheen vervolgens opeens mijn verassingscadeau : een authentieke marriachi band die verjaardagliedjes en andere folklore kwam zingen. Een schitterend cadeau!!!Het hele optreden ligt op video vast.




Nadien hebben we nog verder gefeest met hapjes, muziek en een hoop bier.

Zo tot daar de zowat laatste etappe want vandaag zal een vrij rustig dagje worden en dan morgen is eigenlijk de laatste dag hier waarbij wellicht ook de grootouders nog langs komen. Donderdag ochtend nemen we dan het vliegtuig naar Bogota om daar nog 1 dag kleding shoppen door te brengen en de onkel te bezoeken die daar woont.

Tot gauw,

Geert & Dalys

jueves, 26 de julio de 2007

San Gil en omgeving

Nadat we in Cartagena nog een dagje extra gerust hadden zijn we dan naar Bucaramanga gevlogen. Omdat we normaal daar zouden aankomen in de namiddag dachten we nog direct naar San Gil te kunnen rijden een kleine 2.5 uur verderop. Helaas had Avianca andere plannen en besloot de vlucht een uurtje te verlaten waardoor ook onze connectie in Bogota was vertokken en we dus pas tegen 19u in Bucaramange aankwamen, dus daar maar slapen en vroeg uit de veren om nog op een redelijk uur in San Gil te raken. De weg bleek uiteindelijk doorheen adembenemende bergpassen te gaan via het Chicamocha nationaal park waar we later nog terug gingen.

Tegen 10 uur waren we volledig ingechecked in ons hotelletje. Dus maar direct terug de bus op naar Barichara een dorpje in nog authentieke stijl op 45 min rijden. In het zeer rustieke dorpje rondgewandeld en dan terug naar San Gil.


San Gil is een stadje dat we vervolgens gingen verkennen. Een van de lekkernijen hier zijn de geroosterde grote mieren. Die hebben we dan ook al geproefd en de smaak is zeker niet slecht. Niet getreurd, ik neem er wel wat mee om thusi ook iedereen te laten meegenieten. In het stadje was vooral het marktplein met de kerk wel mooi.

Vandaag zijn we dan eerst door het Parque Gallineral gewandeld. Dit is een mooi stukje natuur met vooral de gesluierde bomen (ceiba´s) die opvallen.




Daarna zijn we dan naar het Chicamocha nationaal park gegaan dat pas in december vorig jaar was geopend. Hier waren vooral de omgeving met de uiterst mooie canyons de publiekstrekkers. Ook heb ik daar de langste deadride van Zui-Amerika gedaan over zo´n 500m een leuke belevenis die zich vooral ook in de buik liet voelen zo boven de ravijn.



Uiteindelijk nu nog even rusten hier om dan morgen terug naar Bucaramanga te rijden en daar de stad wat te verkennen en dan ´s avonds nog eens op stap. Zaterdag nog een dorpje bezoeken en dan terugvliegen naar Cartagena.

Tot daar, Groeten

Geert & Dalys

domingo, 22 de julio de 2007

Taganga en Aracataca

Na enkele bsurittenzijn we uiteindelijk dus in Taganga aangekomen daar rustig te genieten van strand, zee en caiperiña. Na nog een dagje duiken daarna rustig aan het strand liggen en van de zonsondergang genieten, zijn we dan de volgende morgen naar Aracataca vertrokken om daat de oudste zus van Dalys te bezoeken.

Daar toegekomen zijn we meteen naar de stierenvechten gaan kijken. En dat is werkelijk de moeite waard als spectakel. In een houten klein stadium zitten een hoop waaghalsen met alle mogelijke middelen de aandacht van de stieren te trekken om dan als dat lukt zo snel als mogelijk ander de afsluiting te duiken voordat ze door de stier op de hoorns gespiest worden.


De stieren worden niet gedood enkel met wat spiesen in de rug gestoken door de ruiters of met kleine spiesen gestoken door de rest als ze durven voor de stier te gaan liggen met risico voor lijf en leden.


Eentje heb ik zien toetakelen omdat hij niet op tijd weg raakte en dat ligt ook op video vast. We zijn twee namiddagen gaan kijken, ik natuurlijk veilig in de tribune. En daar was het trouwens ook erg gezellig gezien daar verschillende orkestjes continu opzwepende muziek aan het spelen zijn. Natuurlijk was ik de enige buitenlander wat voor sommigen ook al wat spektakel was.


´s Avonds was er dan steeds een vallenato concert. Dat is de Zuid-Amerkaanse volksmuziek met een belangrijke rol voor de akkordeon die het populairst is hier in Colombia. Best leuke concertjes waarbij ik moest vaststellen dat iedereen hier wel degelijk echt kan dansen van mager tot dik. Zelf heb ik,samen met de zussen, natuurlijk ook een paar pasjes geprobeerd en met voldoende whisky denk ik dat het nog aardig lukte ook. Trouwens werden we verwend door de beste vallenato artiesten die er zijn wat weer extra stimulerend werkte en natuurlijk bleven mijn pogingen tot danskunsten niet onopgemerkt want als opnieuw enige die niet het perfecte heupgevoel heeft val je wel op, niet dat mij dit iets kon schelen na voldoende whisky.


Vandaag zijn we dan terug naar Cartagena gegaan om dan morgen namiddag naar Bucaramanga te vertrekken met het vliegtuig en daar de streek wat te verkennen.

Tot binnenkort

Geert & Dalys

martes, 17 de julio de 2007

Barranquilla en terug Magangué

Zoals vorige keer geschreven zijn we een dagje terug in Cartagena geweest en een avondje gaan stappen in een disco. Daarna naar Barranquilla vertrokken waar we bij de onkel toekwamen en dan even zijn gaan rusten op de satijnen lakens van een prachtig bed. ´s Avonds heeft de onkel ons eerst wat rondgereden doorheen de betere buurten van Barranquilla om dan bij kennissen op bezoek te gaan en daar lekkere Rioja te drinken. Daarna zijn we in een visrestaurant gegaan om nog eens een lekkere casuela de mariscos te eten. Vervolgens zijn we in een gezellige autentieke club rum gaan drinken om dan te gaan maffen.
De volgende dag zijn we dan naar Playa Mendoza gegaan een uurtje buiten Barranquilla waar het buitenverblijf staat van de onkel met zwembad. Ook daar kwamen kennissen en hebben we gerelaxed en geBBQed.

De volgende dag zijn we dan met de bus naar Magangué gereden om nog eens bij de grootouders op bezoek te gaan. Vandaag zijn we daar dan ook terug naar de finca geweest en gaan paardrijden.

Morgen gaan we naar Taganga terug om nog eens te gaan duiken en daarna het weekend bij de zus door te brengen in Aracataca een dorpje een uurtje van Santa Marta, waar er een lokaal festival plaats heeft ter ere van een of andere festiviteit voor de maagd del Carmen.

Zo tot de volgende zitting maar weer.

Geert & Dalys





viernes, 13 de julio de 2007

Eindelijk een eerste bericht

We zijn er dan wel al bijna 2 weken maar eindelijk slaag ik erin te beginnen met deze nieuwe blog. Geniet er alvast van ...

Na een lange reis met onderweg hopen wachten in luchthavens, en kapotte ritssluiting in Barcelona waardoor ik me wel moreel verplicht voelde een nieuwe broek te kopen, kwam ik eindelijk in Cartagena aan.

In de namiddag zijn we de stad ingegaan en daar heb ik me direct al aan de lekkerste garnalencocktail te goed gedaan, daar ga ik er zeker nog van eten ... een beker van meer dan een halve liter voor 10 euro ...hmmmmmm

De volgende dag zijn we dan met een wagen 4 uur verder landinwaarts naar Magangué gereden tot bij de grootouders. Dit is een stadje waar op zich niet veel te beleven is behoudens dan wat rondlopen. De eerste avond op de markt iets gaan eten een een lekker fruitsapje erbij en de volgende dag was het al volledig prijs. Aan de lopende band de pot op en puur water schijten.

Kort erna begon ook het overgeven en toen wist ik hoever het was dus maar naar de dokter.
Dit betekende echter dat de dorpspraktijk met 50 wachtenden voor u, dus grootmoeder gelobbied om mij voor te laten terwijl ik nog eens op wc zat en aan het overgeven was. De dokter heeft me direct naar achter gestuurd en aan het infuus gelegd waar ik 3 baxters toegedoend kreeg. De dag erop nog wat onderzoeken en antibiotica slikken voor 3 dagen en ook dat was weer een aparte belevenis die tot het verleden behoort.

Verder zijn we naar de boten van de grootvader gaan kijken en dat bleken transportpontons die door een boot worden voortgeduwd. Best leuk op zien.


Ook zijn we naar de fincas van de grootvader geweest en dat was ook wel erg leuk. Eerst met de jeep door een hoop veldwegen en dan twee kleine boerderijtjes met een hoop land errond met koeien. Ik ben er met Dalys wat gaan paardrijden best leuk ... en eens een keer paardrijden zonder afgezet te worden dat ge zwaar moet betalen om dan blijkt 5 minuten op een paard te zitten...

De voorlaatse dag zijn we dan met een onkel met de wagen eerst de boot op gegaan en dan naar Mompos gereden. Dat een oude nog vrij autentieke coloniale stad die vandaag economisch niets meer betekent maar vroeger een doorvoerhaven was van alles wat landinwaarts ging. Best mooi en gezellig.

Uiteindelijk na 5 dagen zijn we dan naar Santa Marta gegaan waar we met Dalys oudste zus hadden afgesproken. Dit is een kuststad 4 uur noordelijk van Cartagena. Daar zijn we dan samen eerst gaan Chinees eten en dan de shopping centers ingedoken. Leuk met de 2 zussen op stap want de schoonbroer bleef rusten in het hotel nadat hij net was geopereerd.

´s Avonds dan in een restaurantje een lekker Casuela de Mariscos gegeten.

Volgende dag stond dan de trip naar Venuzuela op het programma en dus al vroeg de bus op richting Venezolaanse grens. Daar na ongeveer 5 uur aangekomen bleek ineens dat Colombianen sinds kort een visum nodig hebben voor Venuzuela en dat had Dalys natuurlijk niet en dus maar rechtsomkeer gemaakt terug naar Santa Marta nog eens 5 uur. Een visum aanvragen bleek ook niet mogelijk gezien dit gemiddeld een maand duurt.

Daar terug aangekomen zijn we dan gaan rusten in Taganga een mooi en rustiek vissersdorpje naast Santa Marta. Weg van alle drukte met een leuk strand en goede Caiperiña. De eerste dag ben ik gaan duiken en dat viel goed mee. Er was eingelijk redelijk voor te zien. Wel natuurlijk geen grote beesten als haaien of zo maar best genoeg.


De tweede dag gewoon aan het strand gerelaxed. Elke dag natuurlijk me tegoed gedaan aan of een casuela de mariscos of een garnalen cocktail.

Vandaag de derde dag dan terug naar Cartagena gereden met de bus waar we na een kleine 5 uur zijn aangekomen. Vanavond hier nog eens op stap en dan morgen op naar Barranquilla want blijkbaar komt een of andere rijke onkel (verantwoordelijk voor alles import van sterke dranken als Jonny Walker ... hier in Colombia) die daar woont ons oppikken en dan gaan we naar zijn buitenverblijf op een eilandje voor de kust in Barranquilla. Klinkt alvast veelbelovend niet ... ??

Zo dat was het voor de eerste lang versie uit Colombia.

Groetjes van Geert en Dalys.